انواع و ابعاد تروريسم فرهنگ ها و دانشنامه ها، خصوصاً دانشنامه هاي مرتبط با
موضوع تروريسم به معرفي انواع و ابعاد تروريسم پرداخته اند. آنها در انواع تروريسم
به تروريسم ملي گرا، تروريسم سياسي، ناركو تروريسم، تروريسم مذهبي، تروريسم تحت
حمايت حكومت ها، تروريسم دولتي، سايبر تروريسم و تروريسم آزاد و در ابعاد تروريسم
به تروريسم هسته اي، بيو تروريسم، تروريسم كشاورزي، تروريسم شيميايي و تروريسم
جنايي پرداخته اند.
تروريسم ملي گرا گونه اي از تروريسم معرفي گرديده كه به
واسطه آن تروريست ها به دنبال يك حكومت مستقل و پايان دادن به اشغال كشور و يا
حركت ضد استعماري براي پايان دادن به استعمار كشور و كسب استقلال آن مي باشند. اين
واژه همچنين براي توصيف گروه هايي كه به دنبال ايجاد يك حكومت مستقل در يك منطقه
قومي و مذهبي مي باشند نيز به كار رفته است. با وجود معرفي تروريسم ملي گرا به
عنوان يكي از انواع تروريسم، ويژگي هاي آن محل مناقشه است و هنوز مشخص نيست چه نوع
جنگ يا خشونتي مشروع تلقي مي گردد. از سوي ديگر اين گونه گروه ها بيشتر خود را
درگير در يك جنگ نامتقارن معرفي مي نمايند.تروريسم سياسي نوعي از تروريسم معرفي شده كه براي تحت تأثير
قرار دادن تحولات اجتماعي – سياسي كه احتمال وقوع آنها به طريق مسالمت اميز ميسر
نمي باشد به كار مي رود و گفته مي شود اين نوع از تروريسم از سوي گروه هاي كوچك
فاقد قدرت مورد استفاده قرار مي گيرد و زماني بيشترين تأثير را دارد كه عليه يك
حكومت ظالم و استبدادي به كار گرفته مي شود.
ناركو تروريسم تروريسم و اقدامات تروريستي اي معرفي شده كه
از سوي سوداگران مواد مخدر به كار گرفته مي شود. اين نوع تروريسم اولين بار از سوي
رييس جمهور اسبق پرو در سال 1983 ميلادي براي توصيف حملات تروريست گونه عليه پليس
مبارزه با مواد مخدر اين كشور به كار برده شد. ناركو تروريسم براي توصيف حملات
سوداگران مواد مخدر براي تأثير گذاري بر سياست هاي دولت و عدم اجراي قانون به
واسطه تهديدات منظم و استفاده از خشونت استفاده مي شود. پابلو اسكوبار، قاچاقچي كلمبيايي، يكي از
نمونه هاي معروف ناركو تروريسم معرفي گرديده است.
تروريسم تحت حمايت حكومت ها نوعي از تروريسم معرفي شده كه براي
توصيف حمايت ها خصوصاً حمايت هاي مالي از سازمان هاي تروريستي توسط حكومت ها به
كار مي رود. اين كمك ها اغلب به عنوان پاداش حملات تروريستي توسط كشور يا كشورها
به گروه هاي تروريستي اعطا مي گردد. تروريسم تحت حمايت حكومت ها داراي نتايج
استراتژيك معرفي شده و در مواقعي به كار گرفته مي شود كه امكان استفاده از نيروهاي
نظامي و متعارف وجود ندارد. در غرب تروريسم تحت حمايت حكومت ها اغلب براي نشان
دادن و توصيف سياست هاي مشخص و تأمين منابع مالي گروه هاي تروريستي توسط كشورهاي
عربي و اسلامي به كار گرفته شده است. كشورهاي كوبا، پاكستان، ايران، بريتانيا و ايالات متحده به عنوان
حاميان تروريسم تحت حمايت حكومت ها معرفي گرديده اند.
تروريسم دولتي به استفاده دولت ها از خشونت و سركوب عليه
گروه ها يا مردم آن كشور يا يك كشور ديگر اطلاق مي شود. اين نوع تروريسم مي تواند
توسط خود نيروهاي رسمي حكومت مانند پليس يا ارتش انجام شود (مانند اسراييل عليه
مردم فلسطين) يا انجام آن به گروه هاي تروريستي و شبه نظامي مورد حمايت دولت سپرده
شود. البته ميان تروريسم دولتي و اقدامات خشونت آميز دولتي مرز و تفاوت وجود دارد. ادامه مطلب بزودی
+
نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت توسط
|
